Tunezja jest państwem położonym nad Morzem Śródziemnym. Językiem urzędowym jest arabski, choć mieszkańcy zwykle posługują się także dialektem tunezyjskim i językiem francuskim. Kraj sąsiaduje z Algieraią i Libią. Stolica mieści się w Tunis. Republikę zamieszkuje ludność arabską wyznania sunnickiego.
Tunezja jest krajem bogatym w zabytkowe miejsca. Trudno wymienić i opisać każde z nich. Najsłynniejsze i najcenniejsze są obiekty widniejące na Liście Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO, które zostały pokrótce przedstawione. We wschodniej części kraju znajduje się miasto Al – Dżamm słynące z amfiteatru rzymskiego. Uchodzi za jeden z największych obiektów architektonicznych tego rodzaju, jakie istnieją na świecie. Wzniesiono go w III wieku z rozkazu cesarza Gordiana I. Stanowi bez wątpienia jedną z najbardziej spektakularnych zabytków rzymskich w północnej części Afryki. Zachował się w znacznie lepszym stanie niż znane Koloseum w Rzymie. Zbudowany na planie elipsy może pomieścić około trzydziestu tysięcy widzów. Jest niezwykłym obiektem, ponieważ w przeciwieństwie do innych znanych współcześnie amfiteatrów rzymskich, ten zbudowano na otwartej przestrzeni, a nie w pobliżu wzniesienia. Amfiteatr był wykorzystywany mnóstwo razy w celach obronnych. Na przylądku Ras at – Tib znajduje się starożytna osada fenicka Karkawan. Najstarsze ruiny szacuje się na VI stulecie przed naszą erą. Powszechnie uznaje się, że apogeum rozwoju miasta to IV i II stulecie przed nasza erą. Cechuje się bardzo dokładnie zaplanowanym układem urbanistycznym z przecinającymi się prostopadle uliczkami. Zachowały się fragmenty mozaik, stiukowego pokrycia ścian i urządzeń sanitarnych. I wojna punicka spowodowała opuszczenie miasta przez mieszkańców. W mieście funkcjonowało największe sanktuarium punickie w zachodniej części afrykańskiego kontynentu. Za murami miasta znajdowała się nekropolia. W północnym rejonie Tunezji znajduje się stanowisko archeologiczne Thugga. W epoce starożytności mieściło się tam miasto punickie. Przetrwało czas panowania królów numidyjskich i rzymskich, a później bizantyjskich. Gdy było oblegane przez Wandalów, mieszkańcy opuścili osadę. Dziś wznosi się tam zabytkowy kompleks, który składa się między innymi z mauzoleum Atebana. Jest to wieża z piramidalnym zwieńczeniem, która była wzorowana na Mauzoleum w Halikarnasie. Została ozdobiona inskrypcją. Pochodzi z przełomu III i II wieku przed naszą erą. Z okresu rzymskiego wywodzą się liczne mozaiki i ruiny domów mieszkalnych oraz świątyń i teatru. Bardzo interesującym miejscem są ruiny świątyni Junony Celestis, łaźnie Licyniana i łuk triumfalny Septymiusza Sewera z III wieku. Teatr rzymski powstały w II wieku udało się odrestaurować. Warto wybrać się tam na coroczny Festiwal Thuggi, podczas którego wystawiane są sztuki klasyczne. Odbywa się w okresie lipca i sierpnia. Innym zabytkiem z II wieku jest Kapitol. Budynek został poświęcony Jowiszowi, Minerwie i Junonie. Był ofiarowany miastu przez ród Marcia. Pozostałości po okazałej rzeźbie Jowisza, która niegdyś stała w świątyni, można zobaczyć w Muzeum Bardo w Tunisie. W pobliżu wybrzeży Morza Śródziemnego rozciąga się jezioro Aszkal. Wraz z okolicą jest chronione w ramach Parku Narodowego Aszkal. Słynnym starożytnym miastem znajdującym się w okolicy Tunisu jest Kartagina. Założona w IX wieku przed naszą erą przez Fenicjan z Tyru stała się bardzo ważnym centrum handlowym i politycznym. Wojny punickie spowodowały zagładę miasta. W kolejnym stuleciu osada odrodziła się jako część rzymskiej prowincji. Miasto w VII stuleciu zostało podbite przez Arabów, straciło na znaczeniu i opustoszało. Prace archeologiczne prowadzone od XIX wieku zaowocowały odkryciem ruin murów, akropolu, Byrsy i dzielnicy portowej. Współcześnie Kartagina jest cennym stanowiskiem archeologicznym. Tunis leży nad Jeziorem Tuniskim i Zatoką Tuniską. Stanowi najważniejszy ośrodek kulturalny i gospodarczy kraju. Miasto zostało założone przez Fenicjan z Tyru. Historia osady jest podobna do dziejów Kartaginy. Stało się ważne w XII stuleciu, jako stolica arabskiego kraju. Było bardzo znane jako ośrodek piractwa basenu Morza Śródziemnego. W XVI wieku miasto dostało się pod wałdzę Turków, a w XIX wieku Francuzów. W XX wieku zostało stolicą Tunezji. Warta uwagi jest warowna kasba z meczetem. Zabytek pochodzi z IX wieku, lecz w kolejnych stuleciach go rozbudowano. Niezwykle wartościowa jest zabudowa starego miasta zawierająca wspaniałe meczety, medresy i pałace oraz mauzoleum Sidi Ben Arus. Rzymskokatolicka katedra św. Wincentego z XIX wieku jest niezwykłą budowlą na tle muzułmańskich miejsc kultu. Warto wybrać się do Muzeum Narodowego, które znajduje się w zespole pałacowym Bardo. Słynie z kolekcji mozaik rzymskich. W Tunezji znajduje się czwarte ze świętych miejsc islamu. Mowa o Kairuan , które zostało założone w VII wieku przez arabskiego wodza Ukba ibn Nafigo. Na początku był posterunkiem arabskim pomagającym strzec szlaku karawan przed rabunkami Berberów. Zbudowano meczet. W IX stuleciu osada rozkwitła i stała się stolicą afrykańskiego kraju Aghlabidów. W X wieku Fatymidzi opanowali miasto. W XI stuleciu Kairuan zniszczyli Hilalitowie. Choć nie odzyskało politycznego znaczenia, pozostało centrum religijnym i świętym miejscem muzułmanów. Do największych atrakcji miasta zalicza się Wielki Meczet i medynę otoczoną murami. Obecnie w mieście znajduje się około stu meczetów. Jednym z najbardziej znanych jest Meczet Cyrulika, w którym mieści się grób przyjaciela Mahometa. Został udostępniony jedynie wyznawcom islamu. Meczet Trzech Drzwi słynie zaś z kufickich fryzów ozdobionych roślinnymi ornamentami. Inne interesujące miejsca w historycznej części Kariuan to Baseny Aghlabidów, koło czerpakowe Bir Barouta oraz Muzeum Dywanów. Turyści pragnący głównie wypoczynku, powinni pojechać do kurortu Susa. Miasto jest największym i najbardziej znanym portem jachtowym Tunezji. Dawniej było jedną z kolonii Fenicjan. Po okresie wojen punickich stało się częścią rzymskiego imperium. W V stuleciu zostało opanowane przez Wandalów. Prace wykopaliskowe prowadzone na jego terytorium pozwoliły na odnalezienie ołowianych tablic z formułami magicznymi, terakotowych figurek i mozaik. Najbardziej znana przedstawiająca Wergiliusza jest przechowywana w Muzeum Bardo w Tunis. Ośrodek słynie z IX – wiecznego Wielkiego Meczetu i ribat oraz zabykowej medyny. Warto wybrać się do Muzeum Archeologicznego i katakumb Dobrego Pasterza.
Na północy państwa piętrzą się góry Atlas Tellski i Saharyjski. W południowym rejonie rozciągają się obniżenia, które gdzieniegdzie są wypełnione solniskami. Na wybrzeżu znajdują się liczne wyspy i zatoki. Kraj znajduje się w strefie klimatu podzwrotnikowego. Flora i szata zwierzęca są dość ubogie.
Polscy turyści, którzy planują podróż do Tunezji na bardzo krótkie wakacje, nie muszą posiadać wizy. Posiadanie dokumentu wizowego obowiązuje jedynie tych, którzy zamierzają przebywać w kraju dłużej niż dziewięćdziesiąt dni. Paszport powinien być ważny przez minimum trzy miesiące od daty planowanego wyjazdu z Tunezji. Warto mieć to na uwadze, żeby nie zostać cofniętym z granicy, albo wplątanym w bardzo uciążliwą procedurę wyjaśniającą. Podobnie jest w kwestii stanu paszportu. Nie trzeba deklarować kwot niższych niż 5000 TND. Meldunek odbywa się automatycznie po przybyciu do hotelu. O dopełnienie formalności meldunkowych dba administracja. Warto wiedzieć, że obowiązkiem jest posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego.
Podróżnicy pewnie zastanawiają się co zrobić, aby wykupić dobrą polisę, a jednocześnie nie wydać na nią zbyt dużo pieniędzy. Wystarczy, że poświęcą chwilę na porównanie ofert kilku międzynarodowych towarzystw ubezpieczeniowych. W przypadku ubezpieczenia zdrowotnego najbardziej istotną kwestią jest stopień pokrycia kosztów leczenia oraz hospitalizacji za granicą, przewozu chorego oraz specjalistycznej opieki medycznej. Wysokość odszkodowania
Warszawa jest niezwykle ważna, zwłaszcza jeśli koszty leczenia za granicą są dość wysokie.